Patos zeytini
Patos, Karadeniz bölgesinin kayıtlı çeşitlerinden. Trabzon ve civarında yaygındır. Meyveleri küçük, çekirdekleri çok iri olup %27 oranında yağ içerir. Meyve erken koyulaşı…
Patos, Karadeniz bölgesinin kayıtlı zeytin çeşitlerinden biridir.
Çeşidin özellikleri
Trabzon ve civarında yaygındır. Meyveleri küçük, çekirdekleri çok iri olup %27 oranında yağ içerir. Meyve erken koyulaşır fakat olgunluk dönemi uzun sürer. Genelde sofralık olarak değerlendirilir.

Nerede yetişir
Patos, Karadeniz bölgesinde kayıtlıdır. Bölgede zeytin yetiştirilen iller: Artvin, Trabzon, Sinop, Samsun, Ordu, Kastamonu, Tokat, Bartın, Rize ve Zonguldak — üretim Artvin'de yoğunlaşır (740 ton), geri kalan illerde ölçek çok küçüktür.
Bölgenin coğrafi koşulları, çeşit dağılımı ve üretim rakamları: Karadeniz bölgesinde zeytincilik
Ölçülmüş değerler
Patos için yayımlanmış tek sayısal değer yağ oranı ve iki kaynak birbirine çok yakın: biri %26,8, diğeri "%27 oranında" diyor.
Bu, Karadeniz çeşitleri arasında yüksek bir oran. Aynı bölgenin ölçülmüş üç çeşidiyle karşılaştırıldığında dikkat çekici: Butko, Otur ve Satı için yayımlanmış yağ oranı bulunmuyor, yalnız meyve ölçüleri var.
Kaynaklar meyveyi küçük, çekirdeği ise çok iri olarak tanımlıyor — yani yüksek yağ oranına rağmen et oranı düşük olmalı. Meyve erken kararıyor ama olgunluk dönemi uzun sürüyor; yörede genellikle sofralık olarak değerlendiriliyor.
⚠ Meyve ağırlığı, et oranı ve çekirdek ağırlığı için yayımlanmış ölçüm yok. Tahminle doldurulmadı.
Karadeniz bölgesinin diğer çeşitleri
Butko · Gölvala · Marantelli · Otur
Yörede
Patos, Trabzon çevresinin yanı sıra Zonguldak'ta da yetiştirilir — yani Karadeniz kıyısının iki ucunda birden bulunur. Trabzon'da ayrıca İstrangili, Marantelli ve Trabzon Yağlık çeşitleri kayıtlıdır.
Karadeniz'de zeytin, kıyının korunaklı ceplerinde ve büyük ölçüde hane tüketimine yönelik sofralık olarak yetiştirilir; bölgenin Türkiye üretimindeki payı binde 2 düzeyindedir.
Ayrıntı: Trabzon'da zeytincilik · Zonguldak'ta zeytincilik
Kaynak
- Efe, R., Soykan, A., Cürebal, İ. & Sönmez, S. (2016) — Türkiye'de Yetişen Zeytin Çeşitlerinin Özellikleri ve Coğrafi Dağılışı, Zeytin Kitabı (E. Naskali, ed.), Kitabevi Yayınları, s. 37-80
- Türkiye zeytin haritası
Ölçülen çeşitler arasında nerede
Değerler her çeşidin kendi sayfasında yayımlanan ölçümlerdir. Karşılaştırma yalnız rakamı olan çeşitleri kapsar; yani bilinenlerin karşılaştırmasıdır, Türkiye'deki bütün çeşitlerin değil. Tam sıralamayı ve nasıl kurulduğunu gör →
Ziyaretçi başına tek oy; istediğiniz zaman değiştirebilirsiniz. Puanlar gerçek okur oylarıdır — başlangıç puanı ya da varsayılan not verilmez.
✍️ Bu yazıyı kim hazırladı
Zeytin.NET Editör Masası tarafından hazırlandı. Sayfadaki rakamlar adı belirtilen kaynaklardan geliyor — TÜİK, Uluslararası Zeytin Konseyi, ticaret borsaları ve akademik çalışmalar — ve her sayfa kendi kaynağını yazar.
🫒 Bu yazı işine yaradıysa
Zeytin.NET tek kişilik emekle yürüyor ve reklam geliri dışında bağımsız. Sunucu ve veri maliyetlerine destek olabilirsin.
Hedef: 10 destekçi — sunucu ve alan adı maliyetini karşılamaya yeter.
İlgili içerikler
Yazı
Çelikle köklendirme: 133 deliceden 30'u fidan olabildi
Hatay Hassa'da 133 yabani zeytin genotipi çelikle köklendirildi; yalnız 30'u %50 eşiğini geçti. Köklenme tekniğe değil genotipe bağlı.
Yazı
Domat zeytini: dolgulu zeytinin çeşidi, rakamlarıyla
Türkiye'nin en iri sofralık çeşidi Domat: 7,96 g dane, %89 et oranı, 552 saatlik soğuklama gereksinimi. Dolgulu zeytinin neden hep bu çeşitten yapıldığı, yağ oranındaki çelişki ve tozlayıcı gereği.
Yazı
Zeytin Hasadı: Ne Zaman ve Nasıl?
Erken hasat mı, geç hasat mı? Toplama zamanı yağın asidini, polifenolünü ve verimini doğrudan belirliyor.
Yazı
Leccino zeytini: İtalya'nın yağlık çeşidi
Frantoio'nun harman ortağı. Daha yumuşak profil, soğuğa ve hastalığa belirgin dayanıklılık.