Kuzey Ege Zeytinyağları: kodeksten daha katı bir tescil
Tek ilçenin değil, on yörenin işareti — ve alışılmışın tersine ulusal standarttan daha dar sınırlar koyuyor: peroksit, FAEE, mumsu madde ve K270'te kodeksin altında.

Bu tescil iki bakımdan diğerlerinden ayrılıyor. Birincisi mahreç işareti — menşe adı değil. İkincisi, koyduğu kalite sınırlarının bir kısmı Türk Gıda Kodeksi'nden daha katı.
İkincisi alışılmış bir şey değil ve yazının asıl konusu o.
Künye
| Tescil no | 392 |
| Tescil tarihi | 14.11.2018 |
| Başvuru | C2016/111 · 16.12.2016 |
| Tür | Mahreç işareti |
| Tescil ettiren | S.S. Tariş Zeytin ve Zeytinyağı Tarım Satış Kooperatifleri Birliği |
Mahreç işareti ne demek
Menşe adında ürünün bütün aşamaları tanımlı coğrafyada gerçekleşir. Mahreç işaretinde ise en az bir aşama orada olur, gerisi dışarıda olabilir. Yani mahreç daha esnek bir taahhüt. Aradaki farkı ayrıntısıyla anlatmıştık.
Bu yüzden Kuzey Ege, Ayvalık Zeytinyağı gibi tek ilçeye bağlı değil.
Coğrafi sınır: on yöre
Belge sınırı Kazdağları ve Madra ile çevrelenen bölge olarak tanımlıyor ve yerleşimleri tek tek sayıyor:
Ezine · Ayvacık (Küçükkuyu) · Edremit (Altınoluk) · Havran · Burhaniye · Gömeç · Ayvalık (Altınova) · Dikili · Bergama (Zeytindağ) · Aliağa (Şakran)
Çanakkale'den İzmir'e uzanan bir şerit. Ortak paydası idari değil topografik: iki dağ silsilesinin arasında kalmak.
Tek çeşit
Ürün, orijinin Edremit olduğu bilinen Ayvalık (Edremit Yağlık) çeşidinden elde edilen natürel sızma zeytinyağı. Çeşidin kendisi için: Ayvalık (Edremit) zeytini.
Kodeksten katı olan sınırlar
Belgenin en dikkat çekici tarafı bu. Tescil, ulusal standardın izin verdiğinden daha dar aralıklar koyuyor:
| Ölçüt | Kuzey Ege sınırı | Gıda Kodeksi sınırı |
|---|---|---|
| Peroksit değeri (meq O₂/kg) | ≤ 18 | ≤ 20 |
| K270 | ≤ 0,2 | ≤ 0,22 |
| Yağ asidi etil esterleri (mg/kg) | ≤ 25 | ≤ 35 |
| Mumsu maddeler (mg/kg) | ≤ 100 | ≤ 150 |
| Oleik asit (%) | ≥ 69 | 55 – 83 |
Son satır özellikle keskin: kodeks oleik asit için 55-83 gibi geniş bir aralık tanırken, tescil en az %69 diyor. Yani kodekse uyan pek çok yağ bu işareti taşıyamaz.
Bir de kodekste karşılığı olmayan bir şart var: alfa tokoferol en az 150 mg/kg. Alfa tokoferol E vitamininin ana biçimi ve yağın oksidatif dayanıklılığına katkı verir.
Serbest asitlik ise natürel sızma tavanında: ≤%0,8.
Duyusal profil
Belge meyvemsilik için bir liste veriyor: badem, elma, çiçekler, çimen, yeşil, yeşilimsi meyvemsi, zeytin yaprağı, olgun meyvemsi, yumuşak meyvemsi ve domates. Bunlardan en az biri düşük (<3,0) ya da orta (<5,0-5,5) şiddette bulunmalı.
Acılık ve yakıcılık düşük-orta (<4,0). Ve belgenin kendi ifadesiyle yağ "hafif akıcı ve genel olarak su gibi" bir karakteristik hisse sahip.
Bu son tanım ilginç: çoğu tescil yoğunluk över, bu belge akıcılığı ayırt edici sayıyor.
Kısaca
Kuzey Ege Zeytinyağları, iki dağ arasındaki on yörede yetişen tek bir çeşidin yağına verilen mahreç işareti. Ayırt edici yanı coğrafyadan çok eşiklerde: peroksit, FAEE, mumsu madde ve K270'te ulusal standardın altında, oleik asitte ise belirgin üstünde.
Yani bu işaret "buradan geldi" demiyor yalnızca — "şu çizginin üstünde" diyor.
Belgenin bağladığı ölçütler
Tescil yalnız adı korumuyor, ürünü sayıyla tanımlıyor:
| Ölçüt | Belgedeki değer |
|---|---|
| Peroksit değeri | 18 meq O₂/kg (en çok) |
| Hasattan sıkıma süre | en fazla 48 saat |
Hasattan sıkıma kadar geçen süreye sınır konması, sonucu değil sonuca götüren işlemi bağlamak demek: meyve beklerken serbest yağ asitliği yükselir. Belge ayrıca dip zeytini kullanımını yasaklıyor — yerden toplanan meyve küf ve fermantasyon kusurlarının ana kaynağıdır.
Belgedeki coğrafi sınır
Künyedeki kısa ifade tescilin tam sınırını vermiyor. Belgenin kendi tanımı şöyle:
t; Kazdağları ve Madra ile çevrelenen; Ezine, Ayvacık (Küçükkuyu); Edremit (Altınoluk), Havran, Burhaniye, Gömeç, Ayvalık (Altınova), Dikili, Bergama (Zeytindağ) ve Aliağa-Şakran’ı kapsayan bölgedir.
Belgedeki üretim adımları
Tescil, üretimi adım adım tarif ediyor. Belgenin kendi sıralaması:
1. Zeytinlerin Hasadı — Zeytinin hasadı Ekim ortalarında başlar ve Şubat sonuna kadar devam edebilir.
2. Zeytinlerin Saklama ve Taşıma Koşulları — Zeytin, gıda ile temasa uygun, temiz, tercihen plastik kasalarda, hava alacak şekilde depolanmalı ve taşınmalıdır.
3. Zeytinlerin Temizlenmesi ve Yıkanması — Yaprak ayırma ve yıkamanın amacı, yaprak, toprak vb.
4. Zeytinlerin Kırılması ve Ezilmesi — Kırma meyvenin kırılarak yağ fazının ayrılacağı hamurun elde edilmesi işlemidir.
5. Zeytinlerin Yoğurulması (malaksasyon) — Kuzey Ege zeytinyağlarının üretiminde zeytinlerin yoğrulması; katı sıvı faz ayrımını kolaylaştırmak amacıyla yağ damlalarının birleştirilmesinde önemli bir fonksiyona sahiptir.
6. Zeytin ezmesinden yağın ekstraksiyonu — Kuzey Ege Zeytinyağlarının ekstraksiyonunda aşağıdaki yöntemler kullanılmaktadır: a) Hidrolik presleme: elle veya mekanik olarak daha önceden tasiriye torbaları içine yayılmış zeytin hamuru üzerine hidrolik basınç uygulanarak yağ ve…
7. Karasuyun Zeytinyağından Ayrılması — Karasuyun ayrılması; yoğunluk farkına dayanan geleneksel sistemde doğal çökme yöntemiyle ya da santrifüj kullanılarak yapılır.
8. Zeytinyağının Depolanması — Kuzey Ege Zeytinyağının depolanmasında gıda ile temasa uygun malzeme kullanılmalıdır.
Bu sıralamanın bağlayıcı olması, coğrafi işaretin markadan farkını gösteriyor: marka kimin ürettiğini söyler, coğrafi işaret nasıl üretileceğini de yazar.
Çeşidin ölçülmüş künyesi
Tescil bir yere veriliyor, ama tanımın dayandığı çeşidin ölçülebilir değerleri var:
| Özellik | Değer |
|---|---|
| Meyve ağırlığı | 4,98 g |
| Et oranı | %85 |
| Yağ oranı | %23-26 |
| Hasat | Ekim-Kasım |
| Kendine verimlilik | yok |
| Periyodisite | az |
| Soğuğa dayanım | yüksek |
| Kullanım | yağlık · çizik · siyah sofralık |
| Meyve boyu | 23,09 mm |
| Meyve eni | 18,85 mm |
| Meyve iriliği | orta-iri |
Yağ oranı %23-26 ile orta bantta; verim tek başına değil, aroma ile birlikte anlam kazanıyor. Çeşit kendine verimli değil — bahçede tozlayıcı çeşit şart. Yani tescilin tarif ettiği bahçe pratikte hiçbir zaman tek çeşitten ibaret olmuyor. Periyodisite eğilimi düşük: yıllar arası verim dalgalanması, zeytinde alışılmış olandan daha az.
İzmir zeytinciliği içinde yeri
| Kalem | Değer |
|---|---|
| Dane üretimi | 485.275 ton |
| — yağlık | 440.096 ton |
| — sofralık | 45.179 ton |
| Zeytinyağı üretimi | 70.767 ton |
| Ağaç sayısı | 18.177 bin |
| Ağaç başına verim | 26.7 kg |
İlin danesinin %91'i yağlık. Tescilin yağ üzerine kurulmuş olması, ilin üretim yapısıyla örtüşüyor.
Kaynak: Türk Patent ve Marka Kurumu, Coğrafi İşaret Tescil Belgesi No 392 — Kuzey Ege Zeytinyağları.
Ziyaretçi başına tek oy; istediğiniz zaman değiştirebilirsiniz. Puanlar gerçek okur oylarıdır — başlangıç puanı ya da varsayılan not verilmez.
İlgili içerikler
Yazı
Zeytinyağı Nasıl Saklanır?
Işık, ısı, hava ve zaman — zeytinyağının dört düşmanı. Mutfakta ocağın yanında duran şişe neden yanlış?
Yazı
Ceyhan Zeytinyağı: hasat ölçütü "ağaçta yeşil meyve kalmaması"
2022 tescili. Belge hasat zamanını takvimle değil ağacın hâliyle tanımlıyor: yeşil meyve kalmadığı ve yağ içeriği en üst seviyeye çıktığı aylarda.
Yazı
Osmaniye Zeytinyağı: duyusal eşikleri 6'nın üstünde olan tescil
2022 tescili. Meyvemsilik ≥6,4, acılık ≥6,0, yakıcılık ≥6,1 — olağandışı yüksek eşikler. Hasattan sonra 48 saat içinde sıkım şartı var.
Yazı
Güney Ege Zeytinyağları: üç il, otuz üç ilçelik menşe adı
Tescil no 79, 2004'te Resmî Gazete'de ilan edildi ve İzmir, Aydın, Muğla'da otuz üçten fazla ilçeyi kapsıyor. Gerekçesi idari değil çeşide dayalı: bölge Türkiye'nin Memecik ağaç varlığının neredeyse tamamını barındırıyor.