Tunus 368 bin ton zeytinyağı ihraç etti — ama ton başına geliri düştü
Tunus'un resmî tarım gözlemevi ONAGRI, 2025/26 sezonunun ilk dokuz ayında ihracatın hacimce %55,3, gelir olarak %44,4 arttığını açıkladı. İki oran arasındaki fark, ton başına gelirin yaklaşık %7 düştüğü anlamına geliyor.
Tunus'un Ulusal Tarım Gözlemevi ONAGRI, 2025/26 sezonunun ilk dokuz ayına ait zeytinyağı ihracat rakamlarını yayımladı. Türkiye'nin dökme zeytinyağı ihracatındaki en doğrudan rakiplerinden biri olduğu için bu rakamlar bizi de ilgilendiriyor.
Rakamlar
| Gösterge | 2025/26 ilk 9 ay | Değişim |
|---|---|---|
| İhraç edilen miktar | 368.000 ton | +%55,3 |
| İhracat geliri | 4,6053 milyar dinar | +%44,4 |
| Dökme payı (miktar) | %86 | — |
| Dökme payı (gelir) | %81,4 | — |
| Ambalajlı payı (miktar) | %14 | — |
| Ambalajlı payı (gelir) | %18,6 | — |
| Organik zeytinyağı | 51.200 ton | ~673,4 milyon dinar |
ONAGRI ayrıca ortalama ihracat fiyatının Temmuz 2026'da bir önceki yılın aynı ayına göre %1,4 arttığını bildiriyor.

Haberlerin atladığı şey: ton başına gelir düştü
Rakamlar tek tek okununca iyi görünüyor: hem miktar hem gelir artmış. Ama iki artış aynı hızda değil.
Hacim %55,3, gelir %44,4 arttıysa, ton başına düşen gelir:
t; 1,444 ÷ 1,553 = 0,930 → yaklaşık %7 düşüş
Yani Tunus geçen yıla göre çok daha fazla yağ sattı ama her tonundan daha az kazandı. Bu, rekolte patlamasının fiyat üzerindeki bilinen etkisidir: arz artınca birim fiyat geriler. Endülüs'teki kuraklığın Türkiye fiyatını nasıl belirlediğini anlattığımız yazıdaki mekanizmanın tersi çalışıyor.
Asıl mesele: dökme mi, ambalajlı mı?
Tablodaki en öğretici satır çifti şu:
- Dökme: miktarın %86'sı, gelirin %81,4'ü
- Ambalajlı: miktarın %14'ü, gelirin %18,6'sı
Ambalajlı ürün, hacimdeki payının yaklaşık 1,3 katı gelir getiriyor. Aradaki fark, katma değerin nerede kaldığını gösteriyor: dökme satılan yağ, alıcı ülkede şişelenip çoğu zaman o ülkenin markasıyla yeniden ihraç ediliyor.
Bu tam olarak Türkiye'nin de sorunudur. Zeytinyağı ihracatında kârlılık sorunu yazımızda aynı yapıyı ele almıştık: çok satıp az kazanmak, üretim kapasitesinin değil pazarlama zincirinin meselesidir. Ağaçtan rafa değer zinciri yazımızda da katma değerin hangi halkada oluştuğunu adım adım göstermiştik.
Tunus örneği bunu rakamla kanıtlıyor: ülke tarihinin en büyük rekoltesini yaşıyor, ihracatı yarıdan fazla artıyor, ama gelir aynı oranda artmıyor çünkü sattığının %86'sı dökme.
Türkiye için ne anlama geliyor
Üç ayrı etki var:
1. Fiyat baskısı. Akdeniz'de arzın artması dünya fiyatını aşağı çeker. Tunus'un 368 bin tonu, Türkiye'nin ihracat fiyatını da etkileyen bir büyüklüktür.
2. Pazar rekabeti. Dökme pazarında rakip aynı alıcılara satıyor. Alıcı, İspanya ve İtalya'daki şişeleyicilerdir; onlar için kaynak ülke ikincildir, fiyat birincildir.
3. Ders. Tunus'un ambalajlı satıştaki %14'lük payı bile gelirde %18,6'ya çıkıyorsa, o payı büyütmenin getirisi hesaplanabilir bir şeydir. Türkiye'nin ihracat yapısında da sofralık zeytinin ağırlığı ve ambalajlı satışın payı aynı soruyu doğuruyor.
Kaynaklar
- Rakamların tamamı: ONAGRI (Tunus Ulusal Tarım Gözlemevi), 21 Ağustos 2026 tarihli veri (tunisienumerique)
- Ton başına gelir hesabı zeytin.net'e aittir; ONAGRI böyle bir oran yayımlamamıştır.
- Değer zinciri, ihracat yapısı ve fiyat mekanizması: zeytin.net
Ziyaretçi başına tek oy; istediğiniz zaman değiştirebilirsiniz. Puanlar gerçek okur oylarıdır — başlangıç puanı ya da varsayılan not verilmez.
✍️ Bu yazıyı kim hazırladı
Zeytin.NET Editör Masası tarafından hazırlandı. Sayfadaki rakamlar adı belirtilen kaynaklardan geliyor — TÜİK, Uluslararası Zeytin Konseyi, ticaret borsaları ve akademik çalışmalar — ve her sayfa kendi kaynağını yazar.
🫒 Bu yazı işine yaradıysa
Zeytin.NET tek kişilik emekle yürüyor ve reklam geliri dışında bağımsız. Sunucu ve veri maliyetlerine destek olabilirsin.
Hedef: 10 destekçi — sunucu ve alan adı maliyetini karşılamaya yeter.
İlgili içerikler
Yazı
İtalya zeytinyağını elektronik belgeyle izleyecek: DAO'ya bölgelerden ilk olumlu yanıt, ithal yağ kapsam dışı
İtalya Tarım Bakanı Lollobrigida'nın 9 Ekim'de duyurduğu kararname taslağı, zeytin ve zeytinyağı hareketlerini SIAN ve RTO'ya bağlayan elektronik eşlik belgesi DAO'yu getiriyor; deftere kayıt süresi altı günden üç güne iniyor. Üretici komitesine göre 15 Ekim'deki devlet-bölgeler konferansı ilk olumlu yanıtı verdi. Ama belge yalnız yerli yağın tesisten çıkışını izliyor; AB ve AB dışından gelen yağ klasik belgeyle girmeye devam edecek. Sektör basını uygulamayı 2027/28 sezonuna bekliyor.
Yazı
Zeytinyağı ihracatı değer bazında %62 geriledi, yeni sezonda rekor rekolte bekleniyor
1 Kasım 2025 – 31 Mayıs 2026'da zeytin ve zeytinyağı ihracatı 260 milyon dolara, %34 azalışla geriledi. Sofralık zeytin 172,5 milyon dolarla dayandı, zeytinyağı 69 milyon dolara indi. Hedef yeniden 1 milyar dolar.
Yazı
Cezayir 150 bin tonla rekor bekliyor: Akdeniz'in arz haritası değişiyor
Cezayir'in 2025/26 zeytinyağı üretiminin 150 bin tonu aşması bekleniyor — önceki sezona göre %76 artış ve üst üste üçüncü yıl. İç tüketim ~81 bin ton olduğuna göre ortaya ihraç edilebilir bir fazla çıkıyor. Türk ihracatının %62 gerilediği bir sezonda bu, dökme pazarında yeni rekabet demek.
Yazı
İtalya'da eylem büyüdü: Bari'de binlerce üretici, Sicilya'da duran elek, kriz hali hâlâ yok
Puglia'da verilen süre doldu, kriz hali tanınmadı: 12 Ekim'de Bari valiliği önünde binlerce üretici toplandı, Gargano'da yüzlerce traktör yolu kapattı, Sicilya'da dokuz belediyeyi kapsayan bölgede hasat ve sıkım 5 Ekim'den beri durdu. Dört talebin ikisi tağşiş denetimi ve zeytinde elektronik taşıma belgesi. Avrupa Komisyonu serisinde İtalyan sızma 4 Ekim haftasında 4,64 €/kg; sahada konuşulan rakam 4 euro, geçen kasımda 9,20 €'ydu. Yeni eşik 15 Ekim.